Найнинг навосига жоним тасаддуқ (2019 йил, 29 сон)

144

Биз, мустақиллик фарзандлари эзгу мақсадларимизга етишиш учун барча имкониятлар яратилаётган бир даврда яшаяпмиз. Бугунги ўзгаришлар бизнинг келажакка ишон­чимизни янада мустаҳкамлаб, бор қобилиятимизни рўёбга чиқаришимизда илҳом бағишлаяпти. Бу тажрибали устозларнинг меҳнатисиз амалга ошмаслигини жуда яхши ҳис қиламиз. Шу маънода мен бахтли ва омад­ли шогирдлардан бириман. Устозим Саи­да опа Саидова Тошкент шаҳрида таваллуд топганлар. Оталари муҳандис. Оналари мактабгача таълим муассасасида мусиқа тар­бия­чиси бўлиб фаолият кўр­сатганлар. Шунинг учун бўлса керак, 5-синфдан бош­лаб Глиэр номидаги Республика махсус мактабининг халқ чол­ғу­лари бўлимида най мутахассислиги бўйи­ча таҳсил олган. Ўқувчилик давридаёқ концерт дас­турларида, радиоэшиттириш ва телекўрсатувларда қатнашиб, истеъдодини намойиш қилган.

Нега най созини танлагани ҳақидаги саволимга устоз шундай жавоб берди:

— Ўтган асрнинг саксонинчи йилларида аёл найчи йўқ ҳисоби эди. Ҳозир ҳам бу соҳада аёллар кам учрайди. Лекин 11 ёшли қизалоқнинг илк бор найни қўлига олиб, ўзи пуфлаб, бармоқларини босиб, ма­йин оҳанг­лар чиқариб завқланиши, қис­­қа муд­­датда “Жўжалар” куйини мустақил ижро этиши… Ҳаммаси шундан бошланган. Танлашдан кўра, боғ­ланиб қолиш, деб ўйлайман бу воқеани. Қолаверса, биринчи ус­тозим Эркин ака Нузуровнинг эътиборлари сабаб бўлган. Тошкент давлат консервато­рия­сида Ўзбекис­тонда хиз­мат кўрсатган артист, профессор Мирза Тоировдан олган сабоқларим найни тақдиримга айлантирди. Мар­ҳум санъаткоримиз Ҳабиба Оху­нова­нинг “Найнинг навосига жоним тасаддуқ” сатри билан бошланувчи қўшиғини эшит­ганимда аёл най­чи бўлганимдан фахрланиб кетаман.

 Устоз 1993 йилдан буён Р.Глиэр номидаги Респуб­лика ихтисослаштирилган мусиқа академик лицейида най мутахассислиги бўйича сабоқ бериб кел­япти. Шу йиллар мобайнида кўплаб шогирдлар етиштирди. Улардан Жамшид Абдуназаров, Муҳаммад Дўстчонов, Равшан Жўрабоев ва Машҳурбек Ко­зим­жонов рес­публика ва халқаро тан­ловларда ғолибликни қўлга киритиб, Ўзбе­кис­­­тон давлат консерваториясига имти­ёз­ли қабул қилиндилар. Ўзим ҳам ус­тоз раҳбарлигида 6 йилдан буён най чалишнинг нозик усулларини ўрганиб келяпман. 2014 йили Тошкент шаҳрида ўтказилган Ф.Мирус­монов номи­­даги ёш ижрочилар кўрик-танло­ви­да, 2015 йилда Рос­сиянинг Қозон шаҳрида, Қозоғис­тоннинг Чимкент шаҳрида, 2016 йилда Италия пойтахти Рим шаҳрида ўтказилган Халқаро кўрик-танловларда биринчи ўринни қўлга киритдим. Бундан ташқари, Франция­да ўтказилган “Париж оҳанглари” хал­қаро танловининг Гран-при мукофотига сазовор бўлдим. 2016 йилнинг ноябрь ойи­да Тошкент шаҳрида бўлиб ўтган “Она юрт оҳанглари” II Халқаро танловида биринчи ўринни эгаллаб, Ўзбекистон давлат консерватория­сига имтиёзли равишда қабул қилиндим. Бу йилги “Ниҳол” давлат мукофоти танловининг туман ва вилоят босқичларида ғолибликни қўлга киритдим, 2017 йилнинг декабрь ойи­да Ўзбекис­тон Республикаси “Ёшлар иттифоқи” Марказий кенгаши томонидан “Ўзбекистон белгиси” кўк­рак нишони билан тақдирландим. Ютуқ­ларимнинг барчасида, аввало, жон­куяр ус­тозим Саида Саидова, раҳматли бувижоним ва меҳрибон ота-­онамнинг меҳнатлари беқиёс.

Бугун биз бўлажак санъаткорларнинг асо­сий вазифаси ғайрат-шижоат кўрсатиб ижод қилиш ва танлаган соҳамизда юртимиз равнақига ҳисса қўшишдир.

Асилбек АҲАДЖОНОВ

Изоҳ қолдиринг

Илтимос, шарҳинигизни ёзинг!
Илтимос, исмингизни киритинг